Paardenhulpverlening

VOOR ALS GEEN ANDERE THERAPIE WERKT:

‘Paardenhulpverlening van nature, hard en zacht tegelijk’

Soms heb je te maken met kinderen of (jong) volwassenen die niks meer willen. Die zich ellendig voelen, boos zijn, zich afkeren van alles en iedereen. Met de reguliere aanpak kom je er niet doorheen. Of je hebt juist een ogenschijnlijk gewoon kind. Iemand die op een gegeven moment, of op een bepaald punt, dingen doet of dingen zegt waarvan je denkt: ‘waar komt dit vandáán?’

In heel veel van die gevallen is paardenhulpverlening een geweldig middel gebleken om dingen weer in beweging te krijgen.

Bij paardenhulpverlening gaan we niet praten, maar dóen.

Dat doen is heel simpel, variërend van ‘kijk eens of je contact kunt maken met het paard’ tot ‘kijk eens of het paard jou wil volgen’. Het paard zal reageren, maar niet alleen op wat jij zegt of doet, maar vooral ook op wat jij onbewust uitstraalt.

Dat is confronterend. Maar ook eerlijk.

En voor jongeren vaak veel en veel makkelijker te aanvaarden dan dat een therapeut iets vergelijkbaars zou suggereren.

Een paard breekt door je gevoel. Op de één of andere manier ontdooien ook heel boze mensen in de buurt van een paard. Harde mensen worden zacht. En dan ineens is er ruimte voor emoties. Voor een gesprek. Of voor een inzicht waar je vervolgens verder mee kunt.

Het resultaat komt vanuit de basis

Met paardenhulpverlening wordt er aan de basis gewerkt. Het zelfbeeld wat zo zorgvuldig, vaak als muurtje, om de persoon is heen gebouwd, is in één keer door het paard aan de kant geveegd. Dat is eng, maar tegelijk kijkt het paard naar wie jij écht bent.

Van daaruit gaan we het zelfvertrouwen opbouwen, laten we ontdekken dat je er mág zijn en dat je al zoveel bent, als je het de kans geeft.

Vaak ‘valt het kwartje’ al in de eerste of de tweede sessie met het paard. Dat opent de deur naar emoties en gedrag, waarbij het paard onvoorwaardelijk snel en onbevooroordeeld reageert. Dat maakt dat paardenhulpverlening een snel resultaat geeft, waarbij de cliënt bij de basis herstelt en de kans krijgt om zich van daaruit duurzaam te herstellen.

Zelf zien is snappen

We hebben een jonge vrouw zien binnenkomen, vol woede, vol verwijten, die zo boos was dat het ons verstandiger leek om haar eerst de mest weg te laten scheppen in een lege stal. De paarden ernaast kwamen naar haar toe, zochten haar nabijheid en snuffelden wat. Het meisje ‘had’ niks met paarden, maar binnen twintig minuten werd ze zacht, begon ze tegen de paarden te praten en brak er een glimlach door haar gezicht. Dat was het begin!

Nog een voorbeeld:

Een stoere jonge vent van 21 was zéker niet bang voor een paard, zoals hij nergens bang voor was. Maar zodra hij naast het paard ging staan en de leiding wilde nemen, duwde het paard met één flinke duw van zijn hoofd, de jongen helemaal opzij. De jongen liet zich finaal overrompelen door het fysieke wegzetten.

Dat was even spannend. Maar wat deze jongen van een therapeut nooit had aangenomen, pikte hij van het paard wel: hij erkende dat het paard onbewust reageerde op wat er speelde: hij deed wel stoer, maar eigenlijk was hij één en al onzekerheid. En een onzeker type wordt in paardenland nooit geaccepteerd als de leider. Dat inzicht maakt het mogelijk om te gaan kijken naar die angst. Om ermee te gaan werken. En om te ervaren dat hij gewoon zichzelf kon zijn. Om vervolgens wél geaccepteerd te worden door het paard. En door de mensen in zijn omgeving, waar het uiteindelijk om ging.

‘Paardenhulpverlening brengt boven water wat zich onder de oppervlakte afspeelt’

 

Vanuit de Athenahoeve werken we samen met Galop op Maat.

 

Ben je nieuwsgierig geworden?

Wil je weten of paardenhulpverlening iets is voor jou, voor je kind of voor degene voor wie je zorg draagt? Bel of mail vrijblijvend voor (collegiaal) overleg. De Athenahoeve werkt met SKJ geregistreerde professionals met praktijkervaring.

Overleggen? Bel 06 50 64 68 38 of mail naar janette@athenahoeve.nl

Meer weten over ons team? Dat lees je hier: over ons